Standardy gromadzenia danych - Centrum Systemów Informacyjnych Ochrony Zdrowia

Awarie

PRACE SERWISOWE: Trwają prace modernizacyjne na platformie P1. System P1 jest w tej chwili niedostępny. Przepraszamy za chwilowe utrudnienia.

Standardy gromadzenia i wymiany danych w medycynie

IHE (Integrating the Healthcare Enterprise)

Skutecznym sposobem na interoperacyjność systemu informatycznego jest zastosowanie przy jego budowie powszechnie znanych i uznawanych standardów. Jeszcze przed użyciem standardów wymiany i zapisu danych należy zwrócić uwagę na przepływ danych w systemie (w szczególności w systemach zbudowanych z więcej niż jednej aplikacji lub modułu). Organizacją, która prowadzi prace nad poprawą interoperacyjności systemów informatycznych w ochronie zdrowia jest IHE (Integrating the Healthcare Enterprise, www.ihe.net ) .

W ramach swoich prac tworzy profile integracyjne, które opisują scenariusze wymiany danych tak aby były one kompatybilne i kompletne. IHE w swoich wytycznych wskazuje jako zasadne użycie standardu HL7 i DICOM. Komisja Europejska wskazała w decyzji 2015/1302 z dnia 2015-07-28 profile IHE jako rekomendowane do wykorzystania w zamówieniach publicznych w obszarze ochrony zdrowia. Pełen tekst decyzji wraz z listą profili

Rekomendacje Rady ds. Interoperacyjności

Rada ds. Interoperacyjności przyjęła jednogłośnie oraz zaleca do stosowania Rekomendacje dotyczące kompleksowego wsparcia procesu implementacji interoperacyjnych rozwiązań IT opartych o Profile IHE w obszarze ochrony zdrowia w Polsce w zakresie obszarów funkcjonalnych:

  • elektroniczne skierowanie;
  • wymiana elektronicznej dokumentacji medycznej.

Znajdują się w nich zalecenia ekspertów w jaki sposób implementować Profile IHE w systemach informatycznych na poziomie centralnym, a także w rozwiązaniach regionalnych i lokalnych.

Rekomendacje zostały wypracowane przez ekspertów IHE Europe przy współpracy z Centrum oraz członkami zespołu roboczego Rady ds. Interoperacyjność ds. Profili IHE.

Rada ds. Interoperacyjności jest organem doradczo-opiniodawczym Dyrektora Centrum Systemów Informacyjnych Ochrony Zdrowia. Zadaniem Rady jest rekomendowanie standardów interoperacyjności na poziomie technicznym, semantycznym czy organizacyjnym. Ponadto Rada wskazuje kierunki zmian systemu prawnego oraz strategii systemu ochrony zdrowia w zakresie niezbędnym dla osiągnięcia interoperacyjności legislacyjnej. W skład Rady wchodzą przedstawiciele wszystkich interesariuszy systemu ochrony zdrowia: przedstawiciele samorządów zawodowych, organizacji pozarządowych oraz dostawcy oprogramowania i regulatorzy wraz z NFZ.

Pliki do poprania:

DICOM (Digital Imaging and Communications in Medicine)

DICOM jest standardem opracowanym w celu ujednolicenia wymiany i interpretacji danych medycznych związanych z obrazowaniem medycznym (od radiologii, przez medycynę nuklearną i radioterapię po endoskopię i mikroskopię wirtualną). Standard  został opracowany przez American College of Radiology i National Electrical Manufacturers Association. Standard DICOM opisuje zarówno sposoby budowy samych obiektów DICOM jak i ich wymianę pomiędzy systemami, w tym wymianę pomiędzy urządzeniem diagnostycznym i systemem klasy PACS. Do wymiany tego typu dokumentacji medycznej pomiędzy placówkami ochrony zdrowia stosuje się mechanizm WADO, ze wsparciem procesu wymiany poprzez wykorzystanie profilu IHE XDS-I.b.

HL7 (Health Level Seven)

HL7 jest rodziną standardów opisujących sposób wymiany informacji pomiędzy systemami medycznymi, opracowanych przez organizację o tej samej nazwie (http://www.hl7.org. Najbardziej znanymi elementami standardu są:

  • HL7 v2 – komunikacja pomiędzy systemami (messaging) oraz
  • HL7 v3 – opisujący kwestie związane ze składnią i semantyką dokumentów klinicznych (CDA - Clinical Document Architecture).

Standard HL7 CDA, zatwierdzony przez organizację ANSI (Amerykański Narodowy Instytut Normalizacji) stosowany jest w światowej informatyce medycznej już od ponad 10 lat, posiadając implementacje zarówno w wielu europejskich krajach, jak i poza naszym kontynentem.

Wysiłkiem Centrum Systemów Informacyjnych Ochrony Zdrowia  także Polska staje się jednym z państw stosujących ustandaryzowaną elektroniczną dokumentację medyczną. W obliczu sukcesywnego zwiększania poziomu interoperacyjności między europejskimi systemami ochrony zdrowia pozwala to oczekiwać korzyści nie tylko z informatyzacji procesów wymiany danych medycznych w kraju, ale też z samego faktu zastosowania międzynarodowego standardu.

Warto zauważyć, że proces standaryzacji realizowany jest przy wykorzystaniu wiedzy polskich ekspertów oraz doświadczeń wynikających z zagranicznych implementacji, co pozwala  tworzyć dobre warunki do jej rozpowszechniania.

Standard HL7 CDA specyfikuje strukturę i semantykę dokumentów medycznych na potrzeby ich wymiany między usługodawcami i pacjentami. Dokument medyczny rozumie się przy tym jako efekt czynu udokumentowania przeprowadzonych świadczeń medycznych, uzyskanych w wyniku tych świadczeń rozpoznań i związanych z planowanym badaniem lub leczeniem zaleceń. HL7 CDA nie jest więc standardem wymiany danych medycznych - dokument medyczny przekazać można odbiorcy w dowolny, uzgodniony z nim sposób. Podobnie nie jest też standardem przechowywania danych medycznych – można sobie wyobrazić generowanie dokumentu medycznego przy odczycie danych z relacyjnej bazy danych i sam standard zupełnie nie odnosi się do takich praktyk. Standard definiuje przede wszystkim sposób zapisu danych medycznych do pliku XML celem ich wymiany, a także zasady ich wyświetlania.

Podłączenie do P1